ایشان را همه می شناسد. کسی که از 25 سال پیش همه را به دانشگاه فرستاده. کسی که حرفهایش را هر سال، مثل نوار ضبط شده تکرار می کند! حرفهایی که مثل پُتک بر سر آدم می ریزد. بخصوص اگر آدم فردایش، در کنکور سراسری امتحان داشته باشد. من که هر وقت صدایش را می شنوم و حرفها و "آخرین توصیه ها یش به داوطلبان" را می شنوم دچار استرس می شوم! حتی اگر از کنکور خودم 15 سال گذشته باشد!
او اکنون پیر شده است. کسی که تمام عمر کاری اش را سر "توصیه به داوطلبان عزیز کنکور" گذاشته است. خسته نباشی آقای دکتر توکلی!
احساس و خاطره شما چیست؟
