سالهای اولیه دهه 60 بود. کامپیوتر هم مثل امروز فراگیر نبود. اولین نسل سیستمهای  آتاری که از بازی ها و گرافیک ساده ای برخورد ار بودند، تنها سرگرمی من و هم نسلانم در 25 سال پیش بود.

توی محله ما در مشهد، اولین مغازه بازیهای آتاری سر چهارراه ده متری باز شده بود. گاهی که یکی دو تومان دستمان می آمد یا موفق می شدیم چیزی از دخل بابا کِش ببریم (!) همین که فرصتی پیش می آمد، با اشیتاق و سراسیمه،  با برادرم حسین یا گاهی حسن می رفتیم به این مغازه آتاری!  من بیشتر به "هواپیما" علاقه داشتم. معروفتر و جذابتر از بقیه بازیها بود. صاحب مغازه برای یک دور (گیم) بازی 2 تومان می گرفت. سر ایکی ثانیه، هواپیمایمان به دیوار می خورد یا تصادف می کرد و می سوختیم. پول دیگری هم که نداشتیم تا به آقای صاحب مغازه بدهیم تا دوباره اجاز بازی بدهد. می رفتیم و درکناری می ایستادیم و یکی دو ساعت ! بازی بچه هایی که همیشه پول توجیبی بیشتری داشتند را نگاه می کردیم.  بعد مثل آدمهای مغبون و بازنده و شکست خورده به خانه بر میگشتیم. بار دیگر، تا یکی دوتومان به دستمان می رسید باز دوان دوان برای سر به نیست کردنش به "مغازه آتاری" می رفتیم!

وقتی حسن  این بازی را برایم فرستاد خیلی خوشحال شدم. بخش خاطره انگیزی از گذشته ام زنده شد. آن سالها آرزویم این بود که می توانستیم یک دستگاه آتاری بخریم تا بتوانم یک شکم سیر "هواپیما" بازی کنم. اما متاسفانه نداشتیم. نه این را و نه امکانات دیگر را. 

اگرخواستید دوباره این بازی را امتحان کنید و خاطرات خود را مرور نمائید آن را به اندازه فقط 8۴ کیلو بایت از اینجا دانلود کنید.